Τα πιστεύω μου για την πολιτική και την πατρίδα μας

Θα προσπαθήσω να δώσω μια μικρή περιγραφή για την καταγωγή μου, για το πώς μεγάλωσα, πως βλέπω με τα δικά μου μάτια την καθημερινότητα και τα προβλήματα γύρω μας και ποιος πιστεύω ότι είναι ο ρόλος της πολιτικής στην υπηρεσία για το καλό της πατρίδας.

Οι γονείς μου, ο Γιάννης και η Καλλιόπη είναι άνθρωποι καθημερινοί. Ο πατέρας μου συνταξιούχος αστυνομικός και η μητέρα μου είχε αναλάβει τον δύσκολο ρόλο της κάθε μάνας, να αναθρέψει σωστά δυο παιδιά σε δύσκολες και πονηρές εποχές. Η όλη μου διαπαιδαγώγηση είναι πάνω σε δυο τρίπτυχα. Η καταγωγή μου είναι από τον Λάκκο στη Μάνη. Όπως λέμε εμείς σε αυτά τα ιερά μέρη, αν τύχει και γεννηθείς Μανιάτης, η καταγωγή σε υποχρεώνει να είσαι τρία πράγματα: Γενναίος, Ντόμπρος και Έντιμος. Το δεύτερο είναι το «Πατρίς, Θρησκεία, Οικογένεια». Έτσι μεγάλωσα στο σπίτι μου, με αυτές τις αρχές και αυτά τα ιδανικά και είμαι περήφανος. Για μένα είναι πράγματα που δεν διαπραγματεύομαι. Εκεί μέσα βρίσκεται ο εαυτός μου, ο μικρός Κώστας και οι αναμνήσεις μου.

Από μικρός, θέλησα να ασχολούμαι ενεργά με τα κοινά και να προσπαθώ μέσα από όργανα και διαδικασίες, να προσφέρω κι εγώ ή να αλλάζω τα κακώς κείμενα και τις παραλείψεις που διέκρινα. Διαπίστωσα ότι το πιο δύσκολο πράγμα είναι η συνεργασία με άλλους ανθρώπους, διαφορετικών αντιλήψεων, με διαφορετικές αφετηρίες αλλά πάντα με τον ίδιο σκοπό. Το καλό της πατρίδας έστω και από διαφορετική οπτική γωνία.

Πιστεύω ακράδαντα, ότι δεν υπάρχει πολιτικός που δεν αγαπάει την Ελλάδα. Η διαφορά μας είναι στο πώς βλέπει ο καθένας τα πράγματα και πως πιστεύει ότι μπορεί να βοηθήσει τους πολίτες και την χώρα.

Πιστεύω όμως και στην σύνθεση απόψεων και πολιτικών. Η δημοκρατία που γεννήθηκε σε αυτή την χώρα, δεν επιτρέπεται ούτε να καταπατάται ούτε να αγνοείται στα πλαίσια μικροπολιτικών συμφερόντων εκατέρωθεν. Δεν χρειαζόμαστε ούτε αυτόκλητους σωτήρες με κουκούλες και μολότοφ όπως δεν χρειαζόμαστε και πατριδοκάπηλους σωτήρες με τατουάζ και κονκάρδες την ελληνική σημαία μόνο και μόνο για ψηφοθηρία. Τα σύμβολα του Έθνους είναι μέσα στο καθένα μας.

Χρέος μας όλων μας, ιδίως ημών των πολιτικών, θα πρέπει να είναι όχι μόνο το σήμερα, αλλά και το αύριο. Να μην νομοθετούμε ούτε να λειτουργούμε μόνο για τις σημερινές ανάγκες αλλά και για τις νέες γενιές που έρχονται μετά από εμάς και δεν ευθύνονται για τις δικές μας αποφάσεις και επιλογές. Η πολιτική πρέπει να έχει επίκεντρο την χώρα αλλά και τον άνθρωπο. Ακόμα και αυτόν που δεν έχει γεννηθεί ακόμα.

Τέλος, πιστεύω ότι όλοι μας πρέπει να καταλάβουμε ότι το ζητούμενο είναι η συνέχεια της δημοκρατίας, των αρχών που γαλουχήθηκε η ελληνική κοινωνία και η οικογένεια. Το ζητούμενο είναι η συνέχεια της Ελληνικής Γης. Σε εμάς, στα δικά μας χρόνια έτυχε να ζήσουμε δύσκολες εποχές. Γι αυτό όμως πάντοτε στα πέρατα του κόσμου και της ιστορίας γίναμε γνωστοί. Ότι είμαστε μαθημένοι στα δύσκολα, χωρίς να γνωρίζουμε πως τα γόνατα λυγίζουν. Οι λάθος επιλογές του παρελθόντος, αποτελούν τον καλύτερο οδηγό για όλους μας για να μπορέσουμε να παραδώσουμε στους επόμενους κάτι καλύτερο και πιο σταθερό από αυτό που κληρονομήσαμε.